تنها آمدم تا آخرين خط را بنويسم
برای زبان ِ گنگ و قلم ِ لنگم ... مرا ببخشيد بیش از این در توانم نبود . اگر يادتان ماند ، باران که گرفت ، بيابان را هم دعا كنيد ...
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و یکم آبان 1387ساعت 16:20 توسط دانـــوش |
وقتي باران مي بارد
كفش هايم چه با دقت روزنامه مي خوانند ...
+ نوشته شده در دوشنبه بیستم آبان 1387ساعت 23:27 توسط دانـــوش |
مي خواهي با " د ا " برايت چتر بسازم ؟
كار من با " نوش " هم راه مي افتد ...
+ نوشته شده در دوشنبه بیستم آبان 1387ساعت 21:56 توسط دانـــوش |
فضایی به اندازه ی گردیه ساعت ِ رولکس
بسته شده به وسط ِ سفیدی ِ چشم اش ضرب آهنگ ِ واحدی ناکوک ، همه خارج می زنند ... با گوشه ای از مضراب ِ ابروی تیغ زده در دست ... و نبض ِ نگاهی که گوش مالي مي دهد پيچ ِ ساز ِمان را ... دو . ر . مي . فا . سو . لا . سی . دو . ثانیه شمار ِ چشم تو ... دو . ر . مي . فا . سو . لا . سی . دو . هارمونی ِ نگاه تو ... دو . ر . می . فا . سو . لا. سی . دو . دو . ر . چش . ات . مي . چر . خی . دو ... زیر پای سمت چپ ام ریتم می گیرم
+ نوشته شده در جمعه هفدهم آبان 1387ساعت 2:41 توسط دانـــوش |
خیلی ها وقتی همدیگر رو می بینن میگن خوش گذشت ...
يعني خوشي اومد و از ما گذشت !
ما باید دنبال یه خوشی باشم که بگیم خوش موند ...
نه خوش گذشت !
+ نوشته شده در جمعه هفدهم آبان 1387ساعت 2:34 توسط دانـــوش |
امروز بت ِ خندان در جامه ي انسان ... پخش کند شادی ...
اروپایی ها میگن : شعر محصول ِ شادترین لحظه های شادترین ِ آدم هاست اینجا توزيع ِ کُپن ِ شادیه ... اونی که همه در به در دنبالش می گردن و نمی دونن کجا پیدا کنن شادی ایستگاه ِ نهایی ِ تمام تلاش های ماست ... شادی یعنی روح " روح و راه به معنی مستی از یك ریشه است " شاعری که به شادی نرسیده اصلا حرفی برای گفتن نداره چون خودش غصه داره ...
+ نوشته شده در جمعه هفدهم آبان 1387ساعت 2:31 توسط دانـــوش |
من هیچ کس نیستم ! تو کی هستی ؟
اگه تو هم مثل من کسی نیستی پس ما میشیم دوتا مبادا به کسی بگی چون همه ی مردم یه کسی هستن هر کسی برای خودش یه کسی هست اما وقتی آدم کسی نباشه اونوقت همه کسه امیلی دیکنسون
+ نوشته شده در پنجشنبه شانزدهم آبان 1387ساعت 1:48 توسط دانـــوش |
حُسن مه رویان ِ مجلس
گر چه دل می بُرد و دین عشق ِ ما بر لطف ِ طبع و خوبی اخلاق بود ... آقای خدا چه زیبا نوشتی در این چشم و ابرو که هر چه نویسم بَرد آبرو ...
+ نوشته شده در پنجشنبه شانزدهم آبان 1387ساعت 1:0 توسط دانـــوش |
خیالت راحت ...
اوباما در کاخ سفید به اندازه ی سیاهی ِ وسط سفیدی ِ چشمان ِ تو
هارمونی ایجاد نمی کند ...
+ نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم آبان 1387ساعت 23:28 توسط دانـــوش |
توی هر داستانی یه آدم خوبه وجود داره یه آدم بده
گویا توی این داستان اوباما نقش آدم خوبه رو بازی می کنه قشر خاکستری و احساساتی ِ هر جامعه ای هم دوست داره به قهرمان داستان رای بده ! که داستان کلبه ی عمو تم رو به کاخ سفید عمو باراک تبدیل کنه ...
+ نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم آبان 1387ساعت 15:50 توسط دانـــوش |
مواظب باش !
پايت را كجا مي گذاري برگ پير افتاده از درخت شايد لانه ي يك فرشته ي كوچك باشد ...
+ نوشته شده در یکشنبه دوازدهم آبان 1387ساعت 16:16 توسط دانـــوش |
بعضی وقت ها اگه بگم زبان گنگه و لنگه تازه COMPLIMENT گفتم ...
+ نوشته شده در شنبه یازدهم آبان 1387ساعت 0:3 توسط دانـــوش |
چند حرفي نقش كردي از رقوم
سنگها از عشق آن شد همچو موم بر نوشتي فتنهء صد عقل و هوش نسخ ميكن اي اديب خوشنويس ... مثنوی ِ معنوی مولانا
نون ابرو صاد چشم و جيم گوش
زان حروفت شد خرد باريكريس
+ نوشته شده در پنجشنبه نهم آبان 1387ساعت 17:28 توسط دانـــوش |
مینی مال ترین داستانی که شنیده ام
یکی بود یکی نبود .
+ نوشته شده در پنجشنبه نهم آبان 1387ساعت 16:58 توسط دانـــوش |
به بهانه ی روز بزرگداشت کوروش کبیر و سالگرد قیصر امین پور ...
مرد ایرانی با فرهنگ اصیل ایرانی به زن اينطوري مرد = زن نگاه نمي كنه ... به زن به چشم ماندانا نگاه می کنه ...
+ نوشته شده در پنجشنبه نهم آبان 1387ساعت 0:36 توسط دانـــوش |