دانــــوش

تنها آمدم تا آخرين خط را بنويسم

برای زبان ِ گنگ و قلم ِ لنگم ...

مرا ببخشيد

بیش از این در توانم نبود .

اگر يادتان ماند ، باران که گرفت ، بيابان را هم دعا كنيد ...

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و یکم آبان 1387ساعت 16:20 توسط دانـــوش |

وقتي باران مي بارد

كفش هايم چه با دقت روزنامه مي خوانند ...

+ نوشته شده در دوشنبه بیستم آبان 1387ساعت 23:27 توسط دانـــوش |

مي خواهي با " د ا " برايت چتر بسازم ؟

كار من با " نوش " هم راه مي افتد ...

+ نوشته شده در دوشنبه بیستم آبان 1387ساعت 21:56 توسط دانـــوش |

فضایی به اندازه ی گردیه ساعت ِ رولکس

بسته شده به وسط ِ سفیدی ِ چشم اش

ضرب آهنگ ِ واحدی ناکوک ، همه خارج می زنند ...

با گوشه ای از مضراب ِ ابروی تیغ زده در دست ...

و نبض ِ نگاهی که گوش مالي مي دهد پيچ ِ ساز ِمان را ...

دو . ر . مي . فا . سو . لا . سی . دو . ثانیه شمار ِ چشم تو ...

دو . ر . مي . فا . سو . لا . سی . دو . هارمونی ِ نگاه تو ...

دو . ر . می . فا . سو . لا. سی . دو .

دو . ر . چش . ات . مي . چر . خی . دو ...

زیر پای سمت چپ ام ریتم می گیرم

+ نوشته شده در جمعه هفدهم آبان 1387ساعت 2:41 توسط دانـــوش |

خیلی ها وقتی همدیگر رو می بینن میگن خوش گذشت ...

يعني خوشي اومد و از ما گذشت !

ما باید دنبال یه خوشی باشم که بگیم خوش موند ...

نه خوش گذشت !

+ نوشته شده در جمعه هفدهم آبان 1387ساعت 2:34 توسط دانـــوش |

امروز بت ِ خندان در جامه ي انسان ... پخش کند شادی ...

اروپایی ها میگن :

شعر محصول ِ شادترین لحظه های شادترین ِ آدم هاست

اینجا توزيع‏ ِ کُپن ِ شادیه ...

اونی که همه در به در دنبالش می گردن و نمی دونن کجا پیدا کنن

شادی ایستگاه ِ نهایی ِ تمام تلاش های ماست ...

شادی یعنی روح " روح و راه به معنی مستی از یك ریشه است "

شاعری که به شادی نرسیده اصلا حرفی برای گفتن نداره

چون خودش غصه داره ...

+ نوشته شده در جمعه هفدهم آبان 1387ساعت 2:31 توسط دانـــوش |

من هیچ کس نیستم ! تو کی هستی ؟

اگه تو هم مثل من کسی نیستی

پس ما میشیم دوتا

مبادا به کسی بگی

چون همه ی مردم یه کسی هستن

هر کسی برای خودش یه کسی هست

اما وقتی آدم کسی نباشه اونوقت همه کسه

امیلی دیکنسون

+ نوشته شده در پنجشنبه شانزدهم آبان 1387ساعت 1:48 توسط دانـــوش |

حُسن مه رویان ِ مجلس

گر چه دل می بُرد و دین

عشق ِ ما بر لطف ِ طبع و خوبی اخلاق بود ...

آقای خدا

چه زیبا نوشتی در این چشم و ابرو

که هر چه نویسم بَرد آبرو ...

+ نوشته شده در پنجشنبه شانزدهم آبان 1387ساعت 1:0 توسط دانـــوش |

خیالت راحت ...

اوباما در کاخ سفید به اندازه ی سیاهی ِ وسط سفیدی ِ چشمان ِ تو

هارمونی ایجاد نمی کند ...

+ نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم آبان 1387ساعت 23:28 توسط دانـــوش |

توی هر داستانی یه آدم خوبه وجود داره یه آدم بده

گویا توی این داستان اوباما نقش آدم خوبه رو بازی می کنه

قشر خاکستری و احساساتی ِ هر جامعه ای هم

دوست داره به قهرمان داستان رای بده !

که داستان کلبه ی عمو تم رو به کاخ سفید عمو باراک تبدیل کنه ...

+ نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم آبان 1387ساعت 15:50 توسط دانـــوش |

مواظب باش !

پايت را كجا مي گذاري

برگ پير افتاده از درخت

شايد لانه ي يك فرشته ي كوچك باشد ...

عكس

+ نوشته شده در یکشنبه دوازدهم آبان 1387ساعت 16:16 توسط دانـــوش |

بعضی وقت ها اگه بگم زبان گنگه و لنگه تازه COMPLIMENT گفتم ...

عکس

+ نوشته شده در شنبه یازدهم آبان 1387ساعت 0:3 توسط دانـــوش |

چند حرفي نقش كردي از رقوم

سنگها از عشق آن شد هم‌چو موم

نون ابرو صاد چشم و جيم گوش

بر نوشتي فتنهء صد عقل و هوش

زان حروفت شد خرد باريك‌ريس

نسخ مي‌كن اي اديب خوش‌نويس ...

مثنوی ِ معنوی مولانا

+ نوشته شده در پنجشنبه نهم آبان 1387ساعت 17:28 توسط دانـــوش |

مینی مال ترین داستانی که شنیده ام

یکی بود یکی نبود .

+ نوشته شده در پنجشنبه نهم آبان 1387ساعت 16:58 توسط دانـــوش |

به بهانه ی روز بزرگداشت کوروش کبیر و سالگرد قیصر امین پور ...

مرد ایرانی با فرهنگ اصیل ایرانی

به زن اينطوري مرد = زن نگاه نمي كنه ...

به زن به چشم ماندانا نگاه می کنه ...

+ نوشته شده در پنجشنبه نهم آبان 1387ساعت 0:36 توسط دانـــوش |