برای زبان ِ گنگ و قلم ِ لنگم ...
مرا ببخشيد
بیش از این در توانم نبود .
اگر يادتان ماند ، باران که گرفت ، بيابان را هم دعا كنيد ...
كفش هايم چه با دقت روزنامه مي خوانند ...
كار من با " نوش " هم راه مي افتد ...
بسته شده به وسط ِ سفیدی ِ چشم اش
ضرب آهنگ ِ واحدی ناکوک ، همه خارج می زنند ...
با گوشه ای از مضراب ِ ابروی تیغ زده در دست ...
و نبض ِ نگاهی که گوش مالي مي دهد پيچ ِ ساز ِمان را ...
دو . ر . مي . فا . سو . لا . سی . دو . ثانیه شمار ِ چشم تو ...
دو . ر . مي . فا . سو . لا . سی . دو . هارمونی ِ نگاه تو ...
دو . ر . می . فا . سو . لا. سی . دو .
دو . ر . چش . ات . مي . چر . خی . دو ...
زیر پای سمت چپ ام ریتم می گیرم
يعني خوشي اومد و از ما گذشت !
ما باید دنبال یه خوشی باشم که بگیم خوش موند ...
نه خوش گذشت !
اروپایی ها میگن :
شعر محصول ِ شادترین لحظه های شادترین ِ آدم هاست
اینجا توزيع ِ کُپن ِ شادیه ...
اونی که همه در به در دنبالش می گردن و نمی دونن کجا پیدا کنن
شادی ایستگاه ِ نهایی ِ تمام تلاش های ماست ...
شادی یعنی روح " روح و راه به معنی مستی از یك ریشه است "
شاعری که به شادی نرسیده اصلا حرفی برای گفتن نداره
چون خودش غصه داره ...
اگه تو هم مثل من کسی نیستی
پس ما میشیم دوتا
مبادا به کسی بگی
چون همه ی مردم یه کسی هستن
هر کسی برای خودش یه کسی هست
اما وقتی آدم کسی نباشه اونوقت همه کسه
امیلی دیکنسون
گر چه دل می بُرد و دین
عشق ِ ما بر لطف ِ طبع و خوبی اخلاق بود ...
آقای خدا
چه زیبا نوشتی در این چشم و ابرو
که هر چه نویسم بَرد آبرو ...
خیالت راحت ...
اوباما در کاخ سفید به اندازه ی سیاهی ِ وسط سفیدی ِ چشمان ِ تو
هارمونی ایجاد نمی کند ...
گویا توی این داستان اوباما نقش آدم خوبه رو بازی می کنه
قشر خاکستری و احساساتی ِ هر جامعه ای هم
دوست داره به قهرمان داستان رای بده !
که داستان کلبه ی عمو تم رو به کاخ سفید عمو باراک تبدیل کنه ...
پايت را كجا مي گذاري
برگ پير افتاده از درخت
شايد لانه ي يك فرشته ي كوچك باشد ...
سنگها از عشق آن شد همچو موم
نون ابرو صاد چشم و جيم گوش
بر نوشتي فتنهء صد عقل و هوش
زان حروفت شد خرد باريكريس
نسخ ميكن اي اديب خوشنويس ...
مثنوی ِ معنوی مولانا
یکی بود یکی نبود .
مرد ایرانی با فرهنگ اصیل ایرانی
به زن اينطوري مرد = زن نگاه نمي كنه ...
به زن به چشم ماندانا نگاه می کنه ...


