| تبليغات | X |
به نام خدا
من هیچگاه عشق کسی را ربایش نکردم گوشه نشین شدم ، چون عاشق تری به " او " دلش را شکستم ، که تو بند اش بزنی ... " او " شاید کار مرا درک نکند ! ولی من " تو " را خوب درک می کنم . منگنه : دل نخواهم آنِ من کو ٬ آنِ من کو ٬ آنِ من ... منگنه ۲ : شنیده بودم مهربانی می دانی . دوست ندارم با تو اشتباه گرفته شوم . منگنه ۳ : کبوتر با کبوتر باز با باز .. اقای کلاغ ! " من غار خودم را دارم " منگنه ۴ : مدتی نیستم . به اندازه ی مثنوی طولانی ...
یک عمر
افلاطون ،ارسطو ،سقراط ،نیچه ،بطلمیوس ،اسـپنسر
راسل ،کانت ،کنت ،بیکن ،دکارت ،دیویی ،ویتگنشتاین ...
فلسفیدن که معنی را معنی کنند ، نشد !
اوی من ، چگونه در این چند واژه تو را تعریف کنم ؟
منگنه : محرمانه
خدابانو
تو آینده در گذشته ای .. و من حال استمراری .. راستی !!! چرا در فارسی پنج تا گذشته داریم یکی حال ؟ چرا در فارسی آینده نداریم ؟
کلاغ پر ...
گنجشک مُرد !! بازی ِ این روزها ...
عمق ِ گرسنگی ِ چشمان ِ من و کویو گونه گی ِ جادوی سرخ ِ تو ...
بازی ِ گرگم به حوا ! چو نازِ او کشم ، تو دود می شوی ؟ آقای کلاغ .. در این درگه ،که گه گه ،که که و که که شود ناگه ... من و تو نداریم عزیزم .. لعنت به من ! فالم تلخ است .. در فنجان قهوه ات با من برقص ... دلم ! چهارپاره ایست این چنین و از این دست ...
صدایی گرفته " تو را دوست دارم " را با پیانو می خواند
زِ پوچ ِ جهان هیچ اگر دوست دارم
تو را اِی کهن بومُ بَر دوست دارم
تو را اِی کهن پیر ِ جاوید بُرنا
تو را اِی گرانمایه ! دیرینه ! ایران !
تو اِی شور بوم غمین !
پُر از خون دِلُ مهربان چهر !
تو اِی دختِ شرمگین ِ امّید !
تو را دوست دارم، اگر دوست دارم !
تو را دوست دارم، اگر دوست دارم ...
منگنه : فکر کنم مننژیت مزمن گرفتم چه اسم شیکی هم داره !
حافظ نمی شوم ! نه نمی شوم ...
تو را در حافظه ی گوشی .. در دستم تو را در .. هرچه محکم تر می گیرمت بیشتر از دسترس می روی ! فال تو گرفتنی نیست . کات ! برداشت سی و دوم .. فنجان قهوه برگشته ! و تو ..
فال حافظ
از من جدا مشو که تو ام نور دیده ای آرام جـان و مـونس قـلب رمـیـده ای از دامـن تـو دسـت نـدارنـد عـاشـقـان پـیراهـن صـبـوری ایـشـان دریـده ای از چشم زخم خویش مبادت گزند از آنک در دلبری به غایـت خوبـی رسیـده ای منـعم کنی زعشق وی ای مفـتی زمان مـعـذور دارمـت کـه تـو او را نـدیـده ای آن سـرزنش کـه کـرد تـرا دوسـت حافظا بیش از گلیم خویش مگر پا کشیده ای
اویی که به چشم من مرده !
و "میانک ِ دو او " منی که به چشم او زنده ! اویی که بالای سرش نشسته ام و "میانک ِ دو او " اویی که بالای سرم نشسته ... مرده ی بدو ! زنده ی خوب ! تنها چیزی ست که در خانه ی پدری یافت نمی شود ... منگنه : خانه ی پدری" ایران "را می گوییم
آنیما ی درونی ام
آنیموسی در دل دارد و آنیموس درونی اش آنیما یی ... به بلای نارسیسوس گرفتار شدم ..
آقای "منتخب" !
تو می گویی در باز است و چون "باز"بال دارد پس در پرنده است !
انا لله و انا الیه راجعون ...
من را می کشند ولی از ما واهمه دارند حکایت ِ عجیبی ست...ما را می کشند چون از خودشان واهمه دارند
آقای ندا
خداحافظ .. خداحافظ .. خداحافظ .. خدا ... حاا منگنه : مانایی ات جلوی شبکه ی بینایی ام ..
مشکلی نیست که آسان نشود .. م م مـ
مشکلی نیست که آسان نشود .. م م مـرد آن است که .. لعنت به من رعنا !! مشکل اینجاست ...
ضمیر من
رژلب که به تو نیامد ... تو به رژلب بیا !
