چه رنجي است لذتها را تنها بردن ...
چه زشت است زيبايي ها را تنها ديدن ... وقتي كه بود ، نمي ديدم ... وقتي مي خواند ، نمي شنيدم ... وقتي ديدم كه نبود ... وقتي شنيدم كه نخواند ... پی نوشت : شریعتی گفت و من از دهانش ربودم ادامه ی ربایش هایم از او را در قسمت نظرات بخوانید ...
+ نوشته شده در سه شنبه چهارم فروردین 1388ساعت 0:20 توسط دانـــوش |
آمار بازديدکنندگان
